تزريق سرمايه براي توسعه ميادين نفتي و حمايت از مديران متعهد به منزله بالهاي پرواز صنعت نفت خواهد بود
ايجاد فضاي پليسي و ناامني شغلي در مديران صنعت نفت، به عنوان آفتي جدي پيش روي مديران اين صنعت قرار گرفته است.
صاحبنظران و منابع آگاه دومين سفر دو روزه مهندس علي آبادي به جنوب كشور را مثبت ارزيابي مي كنند. پس از سفر اخير مهندس علي آبادي به عروس گازي جهان و بازديد موشكافانه وي از تاسيسات و امكانات و فازهاي منطقه پارس جنوبي، اوايل هفته گذشته سرپرست وزارت نفت به پايتخت نفتي ايران (جنوب) سفر كرد تا از نزديك در جريان چگونگي كار و روند توليد نفت ايران در اين منطقه زرخيز قرار گيرد. بازديد و حضور در هيات مديره شركت ملي حفاري ايران به عنوان بزرگ ترين،مجهزترين و خوشنام ترين شركت در اكتشاف نفت، بازديد از تاسيسات شركت ملي مناطق نفت خيز جنوب به عنوان بزرگ ترين شركت توليد كننده نفت كشور و شركتهاي زير مجموعه آن حقايق و البته اميدهاي روشني را در اختيار سرپرست وزارت نفت قرار مي دهد. لامحاله مناطق نفت خيز جنوب به عنوان شاهرگ اصلي توليد نفت در كشور نيازمند حمايت جدي و بايسته است و اولين حمايت جدي از مناطق نفت خيز جنوب توجه بيش از پيش به موضوع سرمايه گذاري است. سرمايه گذاري جدي در حوزه بالادستي نفت از مرحله حفاري و اكتشاف تا مرحله توليد و بهره برداري. البته علاوه بر موضوع سرمايه گذاري كه به اعتقاد نگارنده اصلي لازم و ضروري است اما در كنار آن، نبايد از موضوعي مهم تر در حوزه انساني غافل شد. آنچه مبرهن است امروز حمايت از نيروي انساني نفت و مديران مخلص و بي ادعاي اين صنعت بيش از پيش ضروري است. به اعتقاد نگارنده تزريق سرمايه براي توسعه ميادين نفتي و حمايت تام و كامل از مديران متعهد به منزله بالهاي پرواز صنعت نفت خواهد بود.  بي ترديد نمي توان بر توليد بيشتر نفت از ميادين سالخورده نفتي تاكيد كرد اما اعتنايي به موضوع سرمايه گذاري و همچنين سختكوشان اين عرصه نداشت. در برهه كنوني كه ميادين نفتي جنوب در نيمه دوم عمر خويش قرار گرفته اند، نقش نيروي انساني در مراقبت فني از ميادين و چاههاي نفت و گاز و توليد صيانتي نفت بيش از پيش پررنگ شده است. حتي به اعتقاد ما پررنگ تر از سرمايه گذاري. مع الاسف در سالهاي گذشته و بر اثر بي تدبيري و سوء مديريت هاي ناشي از عدم آگاهي و به كارگيري نيروهاي غير متخصص در مسووليتهاي تخصصي توليد نفت ايران به عنوان پيشخوان و خروجي صنعت نفت كشور با افتي محسوس مواجه گشته و تا ميزان 25 تا 75 هزار بشكه در روز كاهش يافته است. اين در حالي است كه اين تراژدي تلخ با برنامه ريزي هاي ايران در چشم انداز 1404 به هيچ وجه همخواني ندارد. علاوه بر عدم جذب سرمايه، بي اعتنايي به تخصص گرايي و تعهدگرايي در به كارگيري برخي مديران صنعت نفت، ايجاد فضاي پليسي و ناامني شغلي در كليت صنعت نفت به عنوان عارضه و آفتي جدي پيش روي مديران اين صنعت قرار گرفته است تا جايي كه بيم آن مي رود جسارت و ريسك كه لازمه و ضرورت مديريت امروز صنعت نفت به شمار مي رود، از اردوگاه مديران اين صنعت به سرعت رخت بندد. بدون شك گرفتن جسارت و جرات در تصميم گيري هاي سريع و تاثيرگذار صنعت نفت را به مرور دچار رخوت و سستي خواهد كرد كه نتيجه آن در نهايت به زيان اين صنعت خواهد بود. براي التفات بيشتر خوانندگان عزيز نظرتان را به آمارهاي رسمي بانك مركزي در خصوص افت خطرناك توليد نفت در كشور جلب مي نمايم.
بر اساس آخرين گزارش رسمي بانك مركزي، توليد نفت ايران در سال 88 با كاهش 141 ميليون بشكه اي به يك ميليارد و 298 ميليون بشكه رسيده است.اين در حالي است كه توليد روزانه نفت درسال 87 بيش از سه ميليون و 947 هزار بشكه در روز بوده كه در سال 88 با كاهش 9/9 درصدي به 3 ميليون و 557 هزار بشكه در روز رسيده است. اين آمارها بدان معناست كه تنها در سال 88 كشور بابت عدم النفع توليد نفت با احتساب هر بشكه نفت 100 دلار يبش از 14 ميليارد دلار ضرر و زيان ديده است!
 ‌قراين و آمارها حكايت از ادامه كاهش 10 درصدي توليد نفت در ايران درسال 89 داشته است و اين بدان معناست كه در سال 89 توليد نفت ايران به حدود  سه ميليون و دويست هزار بشكه در روز رسيده است. با ادامه وضع موجود و با كاهش محتمل 10 درصدي توليد نفت مي توانيم از هم اكنون هشدار دهيم كه توليد نفت در سال 90 به زير سقف 3 ميليون بشكه در روز كاهش يابد كه اين به منزله سقوط آزاد ديپلماسي نفتي كشور در حوزه بين الملل و كاهش شديد قدرت چانه زني در سازمان اوپك است. در چنين مقطعي به نظر مي رسد بايستي طرحي نو در اندازيم و با كاهش تنش ها و پرهيز از سياست بازي چالش هاي پيش رو را با سرعت حل و فصل نماييم.
در ادامه ذكر چند پيشنهاد را لازم و ضروري مي دانيم؛
1- به كارگيري نيروهاي متخصص و متعهد و پرهيز از جناح بازي هاي مرسوم در انتصابات  ‌
2- تلاش مضاعف در جهت جذب سرمايه از منابع داخلي و خارجي
3- تلاش وافر در جهت راه اندازي ميادين مشترك نفت و گاز
4- پرهيز از ايجاد فضاي پليسي و امنيتي در نفت و تفويض اختيار به مديران نفتي براي اتخاذ تصميمات استراتژيك
5- توجه به توليد نفت از دريا و سرمايه گذاري بر روي خريد دكل هاي دريايي و تجهيزات مدرن روز  ‌
6- توجه زايد الوصف به حوزه استراتژيك خزر و توليد نفت از خزر به عنوان يك ابزار ديپلماتيك
به هر تقدير كشوري همچون ايران با ذخاير بيش از 155 ميليارد بشكه نفت در جا به هيچ عنوان نبايد چنين حال و روزي داشته باشد. هرچند اين ذخاير اميدواري ما را نسبت به <مانا> و بودن نفت در كشور حداقل تا 150 سال آينده تضمين مي كند اما به دلايلي كه ذكر شد آينده صنعت را با بيم و اضطراب و اميد مواجه مي سازد.